Poemas

A gramática das mentiras

mentiras

El Aquelarre, Francisco Goya

Na gramática das mentiras
Morreu xentiñas da terra,
Naquelas augas podres,
Naquelas trampas e mentiras,
Naquela gramática absurda
Por todos, moi coñecida.
Gramática cheirenta
De ingrata magnitude;
De miserables “gargalladas”
Dos políticos:
Todas elas ¡impunes!.
Gramática de mentiras
Pretendendo ser ilustre,
Cando a escoria
Con vómitos o honor
O pobo cuspe.

Hoxe todo val.
Eu te condeno o inferno
Gramática de estrume.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.