Poemas

Fornelos da Ribeira

Cruceiro da parda, Ovidio Murguía de Castro

É a nosa terra, a nosa vida, a nosa historia, os nosos poemas de sempre, o desamparo, o pracer, a nosa xente. . .

¡Que terá a miña aldea
De Fornelos da Ribeira!
Cando piso a terra
Se me ensancha o corazón
É se me acende unha vela.
¿Non será a terra,
Os eidos e casais pequeniños,
Algún meniño xoguetón,
Recitando algunhas verbas
En verán, nas romarías,
Baixo a carballeira de entón?

¡Que terá a miña terra!
¿A miña terra que terá?
Cando as noites en silencio,
Escoitando o ruxir do vento,
Faime palpitar o peito?

¡Que ten a miña terriña!
¿A miña terriña que ten?
Quizais a saúde nobre,
Da mirada do home,
Que sempre a quixo ben.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.