Poemas

Un canto a fornelos

Vicente Palmaroli González (1834-,1896) "El concierto", Museo del Prado

Vicente Palmaroli González (1834-,1896) “El concierto”, Museo del Prado


Letra para a súa composición musical

Fornelos da Ribeira,
Pai de sono,
Onde se abraza o Ceo é a Terra,
É o meu tesouro.
É, o meu Fornelos o eido,
Onde o vento acaricia a terra,
Ten maxia, ten encanto,
Ten embruxo é alegría,
É o bo ambiente na carballeira
Do rueiro de As Fraguiñas.
Pai de tantas festas é romarías,
Onde xurdiron romances é caricias,
No Abelán, O Buleiro, A Costa,
A Cruz, Exembre e a Fraga,
Sempre floridos,
Con Goiende, A Loña, A Mámoa,
É Martín, cos seus maínzos:
Unidos O Oural, Pedra Piñeira,
Rañe, O Rebaído é
Sá coa Seariña e a Xesteira feridos.
É, este meu Fornelos que tanto quero
E tanto adoro,
Te levarei, sempre, sempre
No corazón
É nos meus sonos.
(Conservatorio Superior de Música de Vigo).

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.