Poemas

¡Que sorte!

La dama del armiño Leonardo da Vinci

La dama del armiño Leonardo da Vinci


Que sorte teño,
Con a miña Nai,
Que lle podo cantar sempre;
O río Tea,
Que pasa pola miña aldea,
Rodando as mesmas augas,
Co mesmo Sol,
Co mesmo campo,
Pero non
O mesmo eido
Que xa non teño:
¡Que pobre son!

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.