Poemas

Lembranza II

El Paraíso perdido Alexandre Cabanel

El Paraíso perdido Alexandre Cabanel


Lémbrome do xardín
Da eira,
Baixo un claro sol
E ceo celeste,
Envolto baixo a parreira
Coa miña pupila negra,
das uvas brancas e tintas
entre ramas e videiras,
sen saber que era eu,
as veces,
tan clara,
que perseguía coas súas formas,
o tempo
que nalgún suspiro
me roubaba o corazón.
E logo,
Daquela visión fermosa
Fixada nos meus ollos,
Florecía,
Algunha posibilidade
Sen esperanza algunha:
¡Seguro que era eu!

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.