Poemas

1.936 – 1.939

 Vulcano y el Fuego  Rubens, Pedro Pablo


Vulcano y el Fuego
Rubens, Pedro Pablo

Morreron, ¿Cantos morreron?
Todos de sangue obreira.
Todos, netos da miseria.
Enxordecidos se foron,
É foron enmudecidos.

Exterminados da vida!

As miradas se apagaron…

Un neno xoga na porta,
Como si buscara un tesouro:
¿Que encontrará o rapaz?
Os homes que por protestar,
Os mataron como cans,
Porque había que matar.

Eu…
Eu que son agnóstico
Espertei esta noite
Rezando ante o “Demo”.
Soñando que me mataba,
Que a gorxa me apertaba
E o espertar souben da man
É sorrindo, como un idiota,
Me din conta:
“era un luns o pe da cama”.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.