Poemas

Nos tempos de rapaz

Escena de interior de taberna  Anónimo

Escena de interior de taberna
Anónimo

Nos meus tempos de rapaz,
Había no meu Fornelos
Un toliño de rapaz
Que se chamaba Antoniño.
É nas Fraguiñas,
Pasaba o tempo sentado.
Nun inverno fixera,
un pastel de cheo
é o pasalo polas brasas notou
como o pastel se desfixera en breve,
se apagaran as brasas
e nada puido xantar.
Muxindo un día a vaca “Pinta”,
Apertáralle o rabo en vez da chaveta,
E a vaca lle dera unha patada
Que caira no chan dándose coa cabeza.
Se montara un día,
No “burro” do Manuel
E foi polos rueiros
De Cimadevila,
Rodando coas pedras
E o burro fuxindo. . .
Trepando un día
Por un dos carballos
A roubar un niño,
A pobre casiña do Merlo cantor,
Romperase a pola,dera un berro
E o chan se fora rompendo a cabeza.
Na taberna do Churreiras,
Vira un montón de terra
Que estorbaba o paso,
E uns preguntaban: ¿Que fai isto aquí?
¡Idiotas! Lle dixo o tolo, resolvendo o caso.
Abride un burato e botaina alí.
Carmen, a da muiñeira,
O enviara a por auga
E fora voando,
Levando o caldeiro,
Cando a traía, meu amiguiño,
Seguía co a historia,
E a historia con el.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.