Poemas

Grazas. Grazas, outra vez.

Las floreras o La Primavera  Goya y Lucientes, Francisco de

Las floreras o La Primavera
Goya y Lucientes, Francisco de

Grazas, xentes de Fornelos,
Terra que vin na primavera,
O Sol que a ilumina
E as finas herbas da ribeira.
Grazas, o sabio, cri,crí,crí.
Que se esconde cando chego,
Grazas ao azul do Ceo,
Os sapos, ras e cadelos,
Grazas as pedras dos rueiros,
Grazas o vento e as árbores,
Os paxaros da mañá,
Grazas aqueles espertares
No fogar de Cambra, o eido.
Grazas a todos, primeiro.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.