Poemas

O penúltimo vaso de viño

 Paisaje alpestre (Noruega)  Svarstad, Anders Castus


Paisaje alpestre (Noruega)
Svarstad, Anders Castus

O penúltimo vaso de viño
No eido de “Lecio”

Lle dicía un día a Lecio,
Amigo da miña aldea,
Que queirámolo ou non,
Temos tres alternativas:
Onte, hoxe e maña.
É como dicía Andrés,
Nin se queira temos tres,
Pois o de onte foi onte,
Por pasar a outro tempo,
É so mentes quedan dous,
“O hoxe e a mañá”.
É nin se queira son dous,
Porque, presente non existe,
O converterse en pasado.
É o amigo Lecio pasouno
Por estar establecido.
Eu, resumo este conto,
Só nos queda un maña,
Para tomar uns viños;
Xa sexa no teu eido,
Xa no eido do veciño.
O único que nos queda,
Para alegrarnos a vida, un pouquiño.
(É digo ben).

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.