Poemas

Quixera ser vagabundo

 Nubes de primavera  Fényes, Adolf


Nubes de primavera
Fényes, Adolf

Eu quixera ser vagabundo,
coa cara angustiada,
E barba en xuta;
Que coa mirada
Sentado nun banco,
Seguir os pasos
Que se contemplan
Con forte sentimento,
Que xera sempre o vagabundo
Na rúa de Príncipe,
Moitas tardes
Na cidade de Vigo.
Eu quixera ser vagabundo,
Por uns segundos,
Para contemplalo o vello.
Con unha amargura,
Que leva na testa
Para saber o que expresa.

Eu quero ser aquel vagabundo,
Que vin levantarse
Da rúa de Príncipe
Un día de choiva.
Como un neno triste
Chorei por ti, meu amigo.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.