Poemas

Nunca fun fillo da noite

 La hoguera  Anónimo


La hoguera
Anónimo

Nunca estiven envolto no velo da néboa,
Que o cubre suavemente,
Segundo me din
Os solicitantes da noite.
Chamados fillos da noite.
Ese deambular psicodélico,
Ciclo da verba perdida,
Xurdira da noite dos sonos
Que nacen da alma doída.

Lémbrame a un 7 de setembro, día dos Remedios en Ponteareas, en que nos escapamos de noite para ir a Festa, Tito Troncoso, Manuel Aparicio e eu. ¡Toda unha traxedia!

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.