Poemas

Naquel Fornelos de onte

Shannah Bruschi

Shannah Bruschi

Naquel Fornelos de onte,
Horizonte da miña terra,
Lembro bágoas e suspiros, é
Bicos na pedra esculpida. É
na igrexa de San Xoán
Onde se lavan os pecados,
Os meus e os dos fregués,
Preguntaba sen meigueces,
Si había mazas no paraíso
Para dar de comer a esta xente.
É si lavalos pecados da mazan
Tamén nos estremece.
¡Dáme a auga necesaria
Para regar eses campos
É ¡Por favor! Non te asañes
Cos pecados desta xente.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.