Poemas

No eido de Cambra

 Autorretrato  Durero, Alberto


Autorretrato
Durero, Alberto

Na hora do almorzo,
No fogar da madriña,
Todos a mesa sentados
Aproveitando a comida.
É eu de neno pensando
Nalgún poema,
Coa miña voz baixiña;
É o corazón sen saber
Por onde anda a “cousiña”
Evaristo é a muller,
Manoel de Cimadevila,
Outro encendendo un pitillo,
Pensamentos en “delirio”…
¡Polos que non teñen comido! É unha lembranza os anos 1.940 – 1.945)

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.