Poemas

As miñas penúltimas verbas

 El paso de la laguna Estigia  Patinir, Joachim


El paso de la laguna Estigia
Patinir, Joachim

Xentes todas de Fornelos,
De Fornelos da Ribeira,
Esta é a última verba
Deste humilde poeta.

Eu sosteño
Que o poeta non é
Ningún alquimista,
Senón un home como todos,
Un pintor que pinta muros
Como o construtor fai as igrexas.
Así chaman o poeta o pobo
É como é o acepta
Dilixente proletario,
Revolucionario de ideas,
Vicioso bebendo viño,
Un viño puro de aldea,
Libertario de expresión
Axustador do burgués
¡para poñelo todo o revés!
Nada mais, meus veciños,
Condenado o meu destino,
É antes de despedirme
Os desexo, os meus desexos
Dentro da miña visión triste,
Derrotado pola miña sombra
Coa vinganza da verba
Que se vingou contra min.
Perdoarme, que non me poida despedir
Con un abrazo ¡Ata sempre!
(Festa da Franqueira).

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.