Poemas

Alumear co candil

 La Vista  Brueghel el Viejo, Jan,Rubens, Pedro Pablo


La Vista
Brueghel el Viejo, Jan,Rubens, Pedro Pablo

Aquel candil,
Que dende os escuros da noite,
Nos alumeaba,
Chovía sempre
Como fai na invernía.
A miña nenez que sangraba
Baixo o cordel verdoso
Que se quixo apagar,
No momento de arrancar
Foi nunha noite de choiva
Na adega da madriña,
Que o irmá candil
Non me quixo “alumear”.
(Nos tempos do candil 1930 – 1.950).

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.