Poemas

Apegos e desapegos

San Onofre Collantes, Francisco


San Onofre
Collantes, Francisco

En cada maña viguesa,
Contemplo pola fiestra
Gaivotas alborotadas
Librando carreiras,
Sen presas.

Vivo nun Vigo solidario,
E de choiva ennegrecida
Aquel verdor estendido
polo mar,
Da miña terra querida.

Quero evocar,
Neste apego e desapego,
A fondura do efecto:
Ceo, Ilas Cies é a Ría
Da fartura mariñeira;
Pescadores dos Berbés,
¡Adiante coa fortuna!

Pretender…
Pretender como eu,
A ser poeta é escritor,
Ten
Moi pouco que dicir:

Pretender ser soñador
Un pouco, si, pode ser;
Poeta, poeta,
¡É difícil entendelo!

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.