Poemas

As Fraguiñas

Bebedores sentados a una mesa en el Café de Levante de Madrid  Alenza y Nieto, Leonardo

Bebedores sentados a una mesa en el Café de Levante de Madrid
Alenza y Nieto, Leonardo

Para ti recuncho
De “As Fraguiñas”
Que sempre te levo dentro;
É si me vou algún día
Non quero que pase o tempo.
É dicir: na primavera
Para volver a mirarte
Estrañando as cores
É a luz das estreliñas,
Cando te sacude o vento.
Escoitade ben,
Meus amigos:
Cortando unha rosa
No vento,
Para levala no peito
Xunto con este poema
Que nace do mais a dentro.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.