Poemas

¡¡Ai miña nai!!

Una madre con sus hijos  Jiménez Fernández, Federico

Una madre con sus hijos
Jiménez Fernández, Federico

Ti, que me comprendías,
Que me enchías a faciana con cariño,
Que coidabas da miña vida,
Como cando era meniño,
Quero que me digas
Si é posible soñar:
Nunha terra de miseria
E pasar fame no fogar.
Porque me encontro camiñando
Por esta terra querida
Con mendigos pedindo caridade.
E nos no fogar ¿Que hai?
Si ata a auga que do Ceo, cae e
Se vende.

Por iso, miña nai, te digo
Que me é difícil soñar
E que non podo durmir
Pois sento no corazón
O que digo.
Naiciña:
Prefiro camiñar
E polos camiños loitar
Porque a miña aldea saia
Da condición en que está,
Esperando aquel futuro
Que non sei,
Si chegará.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.