Poemas

D e s e x o s

Ofrenda a Venus  Tiziano, Vecellio di Gregorio

Ofrenda a Venus
Tiziano, Vecellio di Gregorio

Aprendín a escribir poemas,
que amo;
Aprendín a amar os poemas
que escribo.
Poemas que nacen da vida
E dan vida os meus poemas.
Escribo, para a idade que teño:
Orgulloso do que fago.
Poemas que nacen da alma;
A crítica me importa un rábano.

Eu desexo ser poeta,
Escribo en conciencia,
Coas alegrías e tristezas,
Sen ningunha experiencia.
A partir de hoxe,
Con mais tristeza:
Non fun hipócrita na vida,
Nin tampouco cos meus poemas.
Expreso meus pensamentos
Sen ollar para os corruptos
Que tras un sorriso asqueroso
Aparecen en cada esquina.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.