Poemas

Din que. . .

Dos viejos Goya y Lucientes, Francisco de

Dos viejos
Goya y Lucientes, Francisco de

Para todo ai que ter sorte:
Eu son un ser afortunado,
Conto con unha familia
Que me ama e son amado.
Posúo un mundo interior
completo e afortunado,
De ver e sentila vida:
Con ela, poemas eu fago.
Vou nadando na memoria,
escachando o arborado,
imaxes de lenzos mortos,
Agonizantes no tempo;
Farrapos de verbas murchas
Inspiradas na ausencia
Dos meus antepasados.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.