Poemas

A árbore da Capela Santa Rosa

Paisaje Hermen Anglada Camarasa

Paisaje
Hermen Anglada Camarasa


Acacia coas súas ramas o vento,
Aquí no Casco, meu eido.
Aquí, orixe dos meus sonos
O lado do seu cruceiro
Que mirei cos meus ollos,
Aprendín a ler e escribir,
E derramar o meu pranto;
Aquí neste eido de Cambra,
Souben que o tempo e verdugo,
Que deixa pasalos anos,
Os meniños pastando as cabras,
co estómago estanco.
Neste rueiro que amo,
Nestes tercos paisaxes aldeáns,
Souben que para ser artista
Fai falla saber mais “algo”.
Chega a hora de partir,
de inxectar o sol, a dor e a tristeza,
Doe a familia e a liberdade ultraxada,
Pero hai que buscar a luz,
A luz da vagalume,
Pisoteando a miseria,
Creando riqueza co vento,
inventando sonos,
Buscando banquetes en silencio
Daqueles meniños enramados
cos paxaros … ¡Hai si te conto!

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.