Poemas

Lembrando a miña nai

Mujer sacando agua de un pozo  Bayeu y Subías, Ramón

Mujer sacando agua de un pozo
Bayeu y Subías, Ramón


No rueiro do Rabelo
O pe dun castiñeiro,
Doído estaba de neno
Coa morte da miña nai.
Dende aquela negra noite
Que lle arrancaron a alma,
Perdido quedei sen nai.
¡Quen o diría
Daquela garrida e amorosa
Muller, cal belida rosa,
Baixou tan nova a terra!
Xa non saímos polos rueiros,
Naquelas horas gozosas,
Sentados baixo os amieiros
Escoitar as coitas que di o corazón.
¡Cantas veces angustiado
Lle pedín a súa man!
¡Cantas veces deixamos a rota
Para tomar auga no verán!
Naquel vindeiro marzal
Deixastes de regalarme o cantar
Te fuches caladamente
Para non volver xamais.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.