Poemas

Rogelio Estévez Cambra

Alegoría de las Artes y las Ciencias  Raeth, Ignacio

Alegoría de las Artes y las Ciencias
Raeth, Ignacio


Fornelos da Ribeira,
Bicada polo vento
E a xeada do norte
¡Cortaba as orellas
a Rogelio Estévez Cambra!
Cargado de xuventude
E con poucos anos
Tolleito de frío
Decote sufrindo
O morno do sol,
Sentado o pé do Cruceiro,
Cos ollos nubrados,
Cravados na terra,
Fuxiulle unha bágoa
¡Ardente e lixeira!
Pensando na vida
En terra estranxeira.
¡Tan so era u sono!
¡Fume toda ela!
Levantando a testa
Mirando pro Ceo,
Vendo aló Arxentina,
A mercé do vento,
A esperanza
Fuxida do tempo.
Loitando coa sorte,
Xenreira coa vida,e
Petándolle a porta
Exclamou:
¡Non lle debo o mundo
un xesto certeiro!
Que nunca minte
Na ruta xigante
E pensando no tempo,
Semellando a pola
podre por dentro,
A ela se arrimou.
E o Alén, co misterio
Que poucos comprenden,
Pechando os ollos
Cruzando os mares
A Arxentina chegou.
Isto é a vida:
Nubes que foxen,
Brétemas que se espallan
Xoguetes do vento,
Penas e bágoas,
Flores sen cheiros
Debaixo do eido.
¡¡Así acabou!!
( O meu tio avó con todo o cariño).

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.