Poemas

Como era o viño da miña madriña

 Dos mesas      Pancho Cossío (Francisco Gutiérrez Cossío)


Dos mesas
Pancho Cossío (Francisco Gutiérrez Cossío)


Era un viño compañeiro de carnes e peixes,
dos mariscos e dos queixos;
Viño tinto de caíño, pedral e espadeiro,
Brancellao en proporcións,
Con misteriosa discordancia,
Premiando os padais
Con sensitivas variacións,
Que namoran tradicións ancestrais
Ascendendo dende a humilde lareira
Ata a Casa Pepe, restaurante.
Era un viño venerado
Facendo choutar a lingua
Daqueles bos bebedores,
Dos poetas engaiolados
Na hora da Galicia eterna,
Sempre transportados o Alén.
Era un viño de terra galega,
Con nome e apelido,
Que nas noites de Lúa no agosto
Semellaba rosmar no silencios
Melancólicas cantigas,
Testemuña dun tempo e unha terra,
Con unha delatada historia.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.