Poemas

As uvas do noso eido

Banquete de Tereo  Rubens, Pedro Pablo

Banquete de Tereo
Rubens, Pedro Pablo


¡Que doces eran as uvas!
¡Que albariñas tan claras!
Elas me miraban, miraban,
Eu as miraba, miraba.
E logo, as comía grao a grao,
E de pronto se inclinaban,
O tornarlles un beizo,
De húmido zume e risa:
Un bico fermoso e longo
Que xa chegan a miña tripa.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.