Poemas

Regalo da miña alma

 Arrangez vous      Esteban Francés


Arrangez vous
Esteban Francés


Moi mal estaba aquel home,
Moi malo estaba na cama.

Mandaron vir varios doutores
Do mellorciño de España.

E, un miroulle o pulso,
Outro a testa mollada

E dándolle moita pena,
Todos dixeron : “Non ten nada”

Pero: ¿Que di o doutor
Que todos me miran e calan?

O que lle digo, bo home:
“Dispoña ben da súa alma”.

Tres horas lle quedan de vida,
Hora e media xa pasada,

Hora e media so lle queda
Para dispor da súa alma.

Ben escoitaba o crego
Que na fiestra estaba:

¿Que che pasa meu fillo,
Que che pasa nesa cama?

Que quere que me pase:
“Son cousas que Deus manda”.

O único que le encargo
Para miña dona Maruxiña,
De todo o que lle deixo,
Non lle quite nada,
Menos o anel d e ouro
Que lle din de namorada.

¿De onde ves,
Meu regalo da alma?

Veño da igrexa de oír a misa,
De rogar a Deus pola túa alma,
Para que te saque da cama.

E ¿Me sacará, meu ben,
Regalo da miña alma?

Si, o luns pola mañá.

E o crego na porta dicindo:
¡Veña, veña, que saia, saia!

Te encontrarás aburrida;
Ou tal ves desesperada,
Coas fiestras tristes,
E as portas todas pechadas.

Non teñas pena, meu rei
Regalo da miña alma
Que quedo ben resgardada

Morrerei a media noite,
Irei nunha caixa de pino
Envolto nunha saba.

E aquí se acaba a historia
¡Aquí se acaba!
Cos dous regalos da alma
Que para o Ceo se acompañan.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.