Poemas

Cando decidira vir…

Festón de flores y frutas y angelotes  Brueghel el Viejo, Jan,Rubens, Pedro Pablo,Snyders, Frans

Festón de flores y frutas y angelotes
Brueghel el Viejo, Jan,Rubens, Pedro Pablo,Snyders, Frans

Cando decidira que Vigo fora a miña cidade,
Caera unha tormenta, na última semana.
É polas Illas Cíes, a néboa avanzaba,
Como un rexemento sonámbulo no Castro,
varrendo todo, coa desaparición total
Amargo, do exterminio da memoria.
Eu me vin, namorado do Mar de Vigo,
E da milagreira luz do medio día,
Que pouco a pouco se comprende a limpeza,
Dunha cidade fermosa é ¡benquerida!
¡Canto nos parecemos a cidade que amamos!
¡Canto nos parecemos a aldea perdida!
¿Cantos nos consoa descubrir certos momentos
Que Vigo, ten escondidos?
Observando,cada día,
Dende a fiestra, o autobús,en Camelias.
Inundado o domingo de xentes,
Camiño de Balaídos,
Chamoume sempre a atención,
De este Vigo festivo.
Hoxe sen Sol avista,
Espero que O Celtiña,
Cos afeccionados de volta,
Nos dean unha alegría.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

w

Conectando a %s