Poemas

Parodiando en fornelos

Paisaje      Hermen Anglada Camarasa

Paisaje
Hermen Anglada Camarasa

Sen mais, amañecía en Fornelos,
En Fornelos da Ribeira,
Coa sombra da luz primeira,
Un amañecer silencioso
Coas miñas mans valeiras.
Soñei sempre con Fornelos,
Cousa belida e fermosa,
Baixo a mirada do ar
É a lúa resplandecente.
Aquilo, que todo foi,
É que non queda mais espera,
O tempo deixou marcado
A vida, feito problema.
Morriña do sol de Fornelos,
A morriña, como sempre,
Coas lembranzas de neno,
Coas lembranzas da xente.
Así vai sendo a miña vida,
Neste pequeno desterro,
Esperando que algún día
Me leven pro cemiterio.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.