Poemas

A Capela Santa Rosa Do Casco

 Marinero (Pasajes)  Nagy, Segismund de


Marinero (Pasajes)
Nagy, Segismund de

¿Dime Señor, no escuro da vida,
Como Xesús Cambra e Rivas,
Foise quedando con ela?

Na clausura cega
Da familia porfiada
E da Rosa Ánxela, golpeada:
Soia é sen soidade
Corazón único,
Espido o fin,
Desta inmortal capela
Soia e en escuro
A rosa foi verdadeira.

Viu de Arxentina,
Do Bos Aires, sen ruídos
Cos ollos adultos e soños
A habitar o seu destino:
A orfandade da pedra,
A buscar “rostros” esquecidos
No eido sempre querido.
Viu a entronizala santa
Como sempre, obedecendo
A soidade
É o paraíso perdido.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.