Poemas

Lembrando os meus familiares

 Misa de parida  Sautai, Paul Émile


Misa de parida
Sautai, Paul Émile

Tristemente, foron saíndo,
Da aldea de Fornelos da Ribeira
Deixando pa e nai, irmás e avós,
Coas bágoas nos ollos,
Embarcando para sempre
Por eses mundo de Deus.

Primeiro foron os Cambra e Rivas,
Os que a Arxentina chegaron,
Con o que levaban posto;
É as súas mans para o traballo,
Para traballar sen descanso,
Sen horarios,
Con o xeito da esperanza.
¡A arxentina chegaron!
Coas lembranzas sangue antes
Para facer “patria nova”,…
Alí votaron raíces,
Arxentina deulles “patria”,
É un abrazo de acollida,
É coas sementes é sonos
Foron estas xerminando
Neste tear que é a vida.

Xosé María Cambra e Rivas,
Primeiro para abrir paso,
Despois os Estévez Cambra,
Xosé María, Clemente e Roxelio
Forzados o sacrificio.
Cada un coa súa vida
Se asentaron no país
É formaron novas vidas
Coas penas é alegrías
Daquela aldea perdida,
Que golpeou os oídos é a alma
Coas bágoas da nostalxia
Que tantos ¡Ais! Deixaron
Sen importala distancia…

Xosé María, Clemente e Roxelio
O tronco familiar quedou roto,
Rotos quedaron os pais
Polos fillos ben amados.
Pepita e Rosa (miña avoa),
Debullaban mil afagos
Polos irmás tan a alongados

Así escribiuse esta historia
Da nosa terra emigrante,
Que so daba de comer
Os caciques e mangantes.

A todos grazas irmás
Dende onde os encontredes,
Aquí tendes un familiar
Que se humedece
De bágoas,
Polos seus aconteceres.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.