Poemas

Esquecerse, esquecerse ¿Por qué?

El príncipe don Carlos de Viana  Moreno Carbonero, José

El príncipe don Carlos de Viana
Moreno Carbonero, José

O esquecerse é un momento
Cando non responde a memoria;
Que todos entendemos
Na soidade e na dor.
O esquecemento non ter cor,
Convertese en indiferenza,
Que aniña na conciencia
É vai unida a morte
Para que o mal sexa menor.

A tradición é ven latente
Na nosa terra escolmada,
Na nosa Galicia amada
-entre xente é xentiña-
Que o leva no peito
Con moito sufrimento
Abandeirando a cor de Deus,
Con letra do Mais Alá
Que é quen recolle a estela.

¡Este é o meu poema!

Para cando a min me toque,
-para ricos e para pobres-
Buscando na noite a Lúa,
Espertando outros rueiros,
Non sempre esquecidos
Que nos poida iluminar
O novo camiño emprendido
Dun pais descoñecido,
-como peregrino perdido-
En busca de novo fogar.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.